Przeczytaj również
Chcesz zacząć swoją przygodę z żeglarstwem?
Sprawdź nasze kursy i najbliższe rejsy!
Kamizelka ratunkowa (lifejacket) jest zaprojektowana tak, aby zapewnić odpowiednią wyporność i pomóc obrócić osobę nieprzytomną twarzą do góry, utrzymując jej drogi oddechowe nad wodą. Występuje m.in. w klasach wyporności 100 N i 150 N.
Kamizelka asekuracyjna (buoyancy aid) zapewnia mniejszą wyporność i jest przeznaczona przede wszystkim dla osób przytomnych, które mogą aktywnie utrzymywać się na wodzie. Dobór odpowiedniego rodzaju kamizelki zależy od akwenu, warunków i sposobu żeglugi.
Obowiązek posiadania tratwy ratunkowej zależy od rodzaju jednostki, obszaru żeglugi, jej przeznaczenia oraz obowiązujących przepisów. W przypadku rejsów morskich warto sprawdzić wymagania dotyczące konkretnego jachtu i obszaru żeglugi. Tratwy ratunkowe wymagają również okresowych przeglądów i serwisowania zgodnie z wymaganiami producenta oraz właściwymi przepisami.
EPIRB (Emergency Position-Indicating Radio Beacon) to radiopława awaryjna służąca do przekazywania sygnału alarmowego i informacji o lokalizacji jednostki. W zależności od modelu może być uruchamiana ręcznie lub automatycznie po zwolnieniu z uchwytu i kontakcie z wodą. Sygnał jest odbierany przez system satelitarny i przekazywany do odpowiednich służb ratowniczych. Obowiązek posiadania EPIRB zależy od rodzaju jednostki, jej przeznaczenia i obszaru żeglugi. PLB (Personal Locator Beacon) pełni podobną funkcję, ale jest urządzeniem przeznaczonym do osobistego użytku.
Rakiety sygnałowe i flary mają określony przez producenta termin przydatności, który znajduje się na ich opakowaniu lub obudowie. Po jego upływie nie należy używać przeterminowanych środków pirotechnicznych. Sposób ich utylizacji zależy od lokalnych przepisów i dostępnych punktów odbioru odpadów niebezpiecznych. Przed rozpoczęciem sezonu warto sprawdzić daty ważności wszystkich środków pirotechnicznych znajdujących się na jachcie.
Środki ratunkowe na jachcie to nie tylko kamizelki. W zależności od rodzaju jednostki i akwenu na wyposażeniu mogą znajdować się również koła ratunkowe, tratwy, pasy ratunkowe czy inne środki służące do ochrony załogi w sytuacji zagrożenia. Sprawdź, jakie środki ratunkowe powinny znajdować się na jachcie, czym się różnią i kiedy się ich używa.
Środki ratunkowe to wyposażenie przeznaczone do ochrony życia i zdrowia osób znajdujących się na wodzie. Ich rodzaj i liczba zależą m.in. od typu jednostki, akwenu, na którym pływa, oraz liczby osób na pokładzie.
W praktyce możemy wyróżnić indywidualne środki ratunkowe, przeznaczone dla poszczególnych członków załogi, oraz zbiorowe środki ratunkowe, które mają służyć większej liczbie osób, np. w sytuacji opuszczenia jachtu.
Indywidualne środki ratunkowe są przeznaczone do ratowania życia jednej osoby, która znalazła się w wodzie lub musi opuścić jacht. Ich zadaniem jest utrzymanie człowieka na powierzchni oraz ochrona przed wychłodzeniem do czasu nadejścia pomocy.
Pas ratunkowy (kamizelka ratunkowa, lifejacket) – zapewnia wyporność i jest zaprojektowany tak, aby obrócić osobę w wodzie twarzą do góry i utrzymać jej drogi oddechowe nad powierzchnią, także gdy jest nieprzytomna. Występuje w klasach wyporności 100 N, 150 N i 275 N. Im wyższa klasa, tym pewniejsze obrócenie osoby w ciężkiej odzieży i w trudnych warunkach. Do żeglugi morskiej standardem jest co najmniej 150 N.
Koło ratunkowe – środek podawany lub rzucany osobie, która znalazła się w wodzie, aby mogła utrzymać się na powierzchni do momentu podjęcia na pokład. Na jachcie powinno być umieszczone w miejscu umożliwiającym natychmiastowe użycie. Często jest wyposażone w pławkę świetlną i rzutkę.
Kombinezon ratunkowy – chroni całe ciało przed wychłodzeniem w zimnej wodzie i znacząco wydłuża czas przeżycia. Zależnie od typu ma własną wyporność albo wymaga użycia razem z pasem ratunkowym.
Środki ochrony cieplnej – worek lub kombinezon z wodoszczelnego materiału o niskiej przewodności cieplnej, który ogranicza utratę ciepła. Służą przede wszystkim do ochrony rozbitków przebywających już w tratwie ratunkowej, zwłaszcza osób wychłodzonych. Nie zapewniają wyporności.
Środki asekuracyjne nie są środkami ratunkowymi. Ich rolą jest zapobieganie wypadkowi lub ułatwienie utrzymania się na wodzie osobie przytomnej, a nie ratowanie życia w sytuacji, gdy poszkodowany nie jest w stanie sam sobie pomóc.
Kamizelka asekuracyjna (buoyancy aid, 50 N) – ma mniejszą wyporność niż pas ratunkowy i nie obraca osoby nieprzytomnej twarzą do góry. Jest przeznaczona dla osób umiejących pływać, przytomnych, na wodach osłoniętych i tam, gdzie pomoc jest w pobliżu. Popularna w żeglarstwie rekreacyjnym i sportach wodnych, szczególnie na śródlądziu.
Szelki asekuracyjne (szelki bezpieczeństwa) z liną asekuracyjną (harness & tether) – służą do przypięcia członka załogi do jachtu i zapobiegają wypadnięciu za burtę. Nie zapewniają wyporności i nie zastępują pasa ratunkowego. Są szczególnie ważne w trudnych warunkach, w nocy oraz podczas pracy na pokładzie.
Może Cię zainteresować: Zmęczenie podczas rejsu -skąd się bierze i jak sobie z nim radzić?
Zbiorowe środki ratunkowe są przeznaczone dla więcej niż jednej osoby i służą do ewakuacji załogi oraz przetrwania na wodzie po opuszczeniu jednostki. Należą do nich tratwy ratunkowe, łodzie ratunkowe, łodzie ratownicze i morskie systemy ewakuacyjne, jednak na jachtach stosuje się wyłącznie tratwy. Pozostałe to wyposażenie statków.
Tratwa ratunkowa to nadmuchiwana konstrukcja przeznaczona do przetrwania na wodzie po opuszczeniu jachtu. Jest przechowywana w specjalnym pojemniku lub opakowaniu i dobierana do określonej liczby osób. Na jachtach odbywających rejsy morskie jej posiadanie może być wymagane przez przepisy lub zasady dotyczące wyposażenia konkretnej jednostki. Tratwy wymagają okresowych przeglądów i serwisowania zgodnie z zaleceniami producenta.
Osobną kategorię stanowią środki sygnalizacyjne, które nie służą bezpośrednio do utrzymywania osoby na wodzie, ale pomagają wezwać pomoc i wskazać miejsce zdarzenia.
Rakiety sygnałowe i flary ręczne – służą do sygnalizowania sytuacji awaryjnej i mogą być widoczne z dużej odległości. Rakiety wystrzeliwane w powietrze zwiększają szansę na zauważenie sygnału, a flary ręczne są używane bezpośrednio na pokładzie lub w wodzie. Środki pirotechniczne mają określony termin przydatności i po jego upływie należy je wymienić zgodnie z obowiązującymi wymaganiami.
Pławy dymne – wytwarzają intensywny, najczęściej pomarańczowy dym, który jest dobrze widoczny w ciągu dnia. Mogą pomóc w określeniu pozycji osoby lub jednostki i ułatwić jej odnalezienie przez służby ratunkowe.
EPIRB (Emergency Position-Indicating Radio Beacon) – radiopława awaryjna przeznaczona do przekazywania informacji o sytuacji zagrożenia i lokalizacji jednostki. W zależności od modelu może być uruchamiana ręcznie lub automatycznie po zwolnieniu z uchwytu i kontakcie z wodą. Sygnał EPIRB jest odbierany przez system satelitarny i przekazywany do odpowiednich służb ratowniczych. Wymagania dotyczące posiadania EPIRB zależą m.in. od rodzaju jednostki, jej przeznaczenia i obszaru żeglugi.
Planujesz swój pierwszy rejs? Sprawdź nasz poradnik! Jak zaplanować rejs na weekend? Prosta checklista dla żeglarzy
Środki ratunkowe są skuteczne wtedy, gdy są sprawne, łatwo dostępne, a załoga wie, jak ich używać. W sytuacji awaryjnej liczy się szybka i właściwa reakcja.
Kamizelki ratunkowe zakładamy odpowiednio wcześnie, zanim warunki staną się niebezpieczne. Nie warto czekać do momentu, gdy sytuacja wymknie się spod kontroli.
Tratwę ratunkową wykorzystuje się w sytuacji, gdy pozostanie na jachcie staje się niebezpieczne i konieczne jest jego opuszczenie. Nie należy opuszczać jednostki bez wyraźnej potrzeby – w wielu sytuacjach jacht może nadal zapewniać lepszą ochronę i być łatwiejszy do odnalezienia niż tratwa.
Koło ratunkowe lub inny środek do rzucenia należy podać osobie, która wypadła za burtę. Jednocześnie trzeba niezwłocznie rozpocząć procedurę „człowiek za burtą” i wezwać pomoc, jeśli jest potrzebna.
Wyposażenie ratunkowe należy regularnie sprawdzać, a środki wymagające przeglądów serwisowych kontrolować zgodnie z wymaganiami producenta. Przed rozpoczęciem sezonu warto dokładnie sprawdzić cały sprzęt – jego stan techniczny, terminy ważności oraz dostępność na pokładzie.
Na kursach SailCraft uczymy bezpieczeństwa przede wszystkim w praktyce.
Podczas kursu poznasz zasady korzystania ze środków ratunkowych, przećwiczysz procedurę „człowiek za burtą" i nauczysz się obsługi wyposażenia awaryjnego. Dzięki temu będziesz lepiej przygotowany na sytuacje, które mogą wydarzyć się podczas żeglugi.
@2023 Copyright: sailcraft.pl